Depremin acısı mı? Kurtuluşun sevinci mi?..

Ve yıllar geçse de, Kurtuluş bayramı, Depremin gölgesinde kalacak, zannımca…

Dedelerimiz, zor şartlar altında düşmanı püskürtürlerken, karşılarında fransız gavurlarını görerek savaşmışlar..

Can vermişler, can almışlar, yaralanmışlar, sakat kalmışlar….

Evlerini barklarını kaybetmişler..

Ocakları sönmüş..

Evladı şehit düşen anneler babalar, Vatan ve bayrak için sehit düşen evlatlarıyla gurur duymuşlar…

Babaları şehit düşen yavrular da, Şehit oğlu olmaktan onur duymuşlar…

Şehir tamamen tarümâr olmuşsa da el ele verip tekrar Maraşı imar etme gayretine girişmişler…

Acınmışlar ama ayaklarına pranga vurulmamasının da sevincini yaşamışlar…

22 gün ve gece süren mücadelenin zaferle sonuçlanmasının sevincini yaşamışlar, haklı olarak..

Ruhları şâd olsun, şehit ve gazi dedelerimizin…

Onları minnet ve rahmetle yâd ediyoruz…

Depremin acısına gelince..

Hiç akılda fikirde yokken, gecenin en derin bir vaktinde, hiç bir belirti, hiç bir uyarı hiç bir hazırlık olmaksızın, bir zelzele kopuyor..

Yer gök yıkılırcasına, insanların kan uykusu anında binlerce insanımız can veriyor 90 saniyede…

Oysa depremin bir kaç saat öncesine kadar, her şey normal, erken yatanlar uyuyorlarken, gec yatmaya alışkın olanlar birbirlerine iyi geceler dileyip henüz yatmışlar..

Ve az bir zaman sonra can vermişler…

İnsanın aklı hafsalası almayacak derecede acı bir durum..

Uykudan uyanmadan ruhunu teslim edenler..

Enkaz altında can çekişe çekişe vefat edenler…

Yavrusunun can verirken çıkardığı feryadı duyup da ayağının üstüne düşen kolondan kendini kurtaramayan ve oglunun can verişine şahit olan anneler…

Aman Allahım nasıl acı bir imtihandı Yarabbi…

O yüzdendir ki;

Depremin acısı hic bir durumda dinmeyecek…

İstikbalimizin sevinci bile olsa, Depremin acısı hep kalacak yüreğimizde..

Bayram kutlamaları her ne kadar yapılmış olsa da,

iyi ki;

fingirdek fingirdek oynayanlara denk gelmedik, çok şükür…

Her ne kadar çete kıyafetinin kudsiyetinden bîhaber gençlerimiz olmus olsa da, geçtiğimiz yıllarda olduğu gibi şuursuzca fink atan gençlere rastlamadık…

Rabbim acılarımızı dindirsin…

Hem İstiklal mücadelemizde ve hem deprem afetinde can veren şehitlerimize gani gani rahmet eylesin..

Vatanımızı, milletimizi, bayrağımızı ve tüm mukaddesatımızı, kıyamete kadar bâkî kılsın, Rabbim..

Kalın sağlıcakla…